«Χελιδονίσματα 2014» στα Λουτρά Υπάτης

Ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Οίτης (Φ.Δ.Ε.Δ.Ο.), σε συνεργασία με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, διοργάνωσαν εκδήλωση την Τετάρτη 26 Μαρτίου 2014 με θέμα «Χελιδονίσματα 2014», η οποία πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Λουτρών Υπάτης, όπου και έχει την έδρα του ο Φορέας Διαχείρισης.

Η εκδήλωση αυτή πραγματοποιείται κάθε χρόνο, συνήθως, το τελευταίο δεκαήμερο του Μαρτίου, για το καλωσόρισμα της άνοιξης και των χελιδονιών.
Διοργανώνεται από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, σε συνεργασία με διάφορους φορείς, σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, τόσο για σχολικές ομάδες, όσο και για το ευρύτερο κοινό.

Σκοπός των «Χελιδονισμάτων» είναι μικροί και μεγάλοι και κυρίως τα παιδιά να ευαισθητοποιηθούν σχετικά με τον ερχομό των χελιδονιών, το μακρύ τους ταξίδι και να τα βοηθήσουν φτιάχνοντας για αυτά φωλιές από πηλό.

Στα πλαίσια αυτής της εκδήλωσης, έγινε αρχικά παρουσίαση σχετικά με τα χελιδόνια και στη συνέχεια οι μικροί μαθητές ζωγράφισαν, αλλά και έφτιαξαν φωλιές για τα χελιδόνια με τη βοήθεια του προσωπικού του Φορέα Διαχείρισης.

Στα παιδιά μοιράσθηκαν ενημερωτικά έντυπα και αναμνηστικά δωράκια σχετικά με το βουνό της Οίτης, ενώ πήραν μαζί τους τις φωλιές που έφτιαξαν ώστε να τις τοποθετήσουν στο σχολείο ή στο μπαλκόνι του σπιτιού τους.

Διαβάστε περισσότερα...

"ΤΟ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ"

Το 2014 είναι αφιερωμένο σε εκδηλώσεις που αφορούν σε θέματα ιστορικής μνήμης, δημοκρατικών αξιών, ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, ρατσισμού και ξενοφοβίας στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για τα 70 χρόνια από το Ολοκαύτωμα της Υπάτης από του Γερμανούς κατακτητές (17.6.1944).

Ο Εκπολιτιστικός - Επιμορφωτικός Σύλλογος Υπαταίων "Οι Αινιάνες" και η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Φθιώτιδας, έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν στην εκδήλωση με θέμα:

«Το ναζιστικό ολοκαύτωμα των ανθρώπων με αναπηρία και η σύγχρονη πραγματικότητα»

Την Παρασκευή 21 Μαρτίου 2014, ώρα 11.00 στην αίθουσα Εκδηλώσεων του Γυμνασίου-Λυκείου Υπάτης

Ομιλητής : Αριστομένης Ι. Συγγελάκης

Οδοντίατρος, MSc Κοινωνικής Οδοντιατρικής, Πολιτικός Επιστήμων, MSc Διοίκησης Μονάδων Υγείας, Μέλος Σ.Ε. Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα

Θα ακολουθήσει παρουσίαση του παραολυμπιακού αθλήματος Μπότσια (Boccia) από τον Ομοσπονδιακό προπονητή κ. Γεώργιο Τζίμα και τους Έλληνες επίλεκτους αθλητές από το χώρο του αθλήματος.

Σε συνεργασία με τους :

Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Στερεάς Ελλάδας,

Πανελλήνιο Σύλλογο Παραπληγικών Στερεάς Ελλάδος,

Αθλητικό Σωματείο «Μαλιακός» Ν. Φθιώτιδος,

Εθνική Αθλητική Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρίες

*Το Boccia ξεκίνησε να παίζεται στην Αρχαία Ελλάδα, με τους διαγωνιζόμενους να πετάνε μεγάλες πέτρες (τα βότσαλα > Μπότσια, διεθνώς Boccia) σε μια πέτρα - στόχο. Στις μέρες μας, το Boccia γνωρίζει ιδιαίτερη ανάπτυξη σε περισσότερες από 40 χώρες παγκοσμίως. Συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στο πρόγραμμα των Παρολυμπιακών Αγώνων της Νέας Υόρκης, το 1984 και από τότε και έπειτα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε Παραολυμπιάδας.

Διαβάστε περισσότερα...

ΔΕΝ βρέθηκε ο τάφος του Αχιλλέα στη Φθιώτιδα - Πρόκειται για Πρωταπριλιάτικη φάρσα του 2010 !!!

'Όλα ξεκίνησαν χθές το πρωί όταν κάποιο blog αναδημοσίευσε μια Πρωταπριλιάτικη φάρσα που είχε αναρτηθεί το 2010 στο lamianews, που τωρα δεν λειτουγρεί.
Σήμερα κάποιο άλλο blog την αναδημοσίευσε και το Πρωταπριλιάτικο ψέμα άρχισε να κάνει και πάλι το γύρο του διαδικτύου και μάλιστα από σοβαρά site.
Η είδηση ανεφερε ότι σε περιοχή, κοντά στο χωριό Μαυρίλο Φθιώτιδας, βρεθηκαν 2 θολωτοί τάφοι και  ότι ο ένας απ' αυτούς θα ανήκε στον βασιλιά των Μυρμιδόνων, Αχιλλέα.
Μαλιστα έλεγε ότι το θέμα παρουσιάστηκε τη Δευτέρα 2 Μαρτίου, σε εκδήλωση που έγινε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο από την έφορο Αρχαιοτήτων κ. Παπακωνσταντίνου η οποία θα παρουσιάσει και επίσημα το θέμα σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Απριλίου στην αίθουσα του Κάστρου της Λαμίας .
Επειδή λοιπόν έχουμε δεχθεί πολλά τηλεφωνήματα και email, σας ενημερώνουμε ότι η είδηση είναι "μούφα" και δεν ισχύει.
Δείτε παρακάτω την πρωταπριλιάτικη ανάρτηση που αναδημοσιεύτηκε:

ΒΡΕΘΗΚΕ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΜΥΡΜΙΔΟΝΩΝ ΑΧΙΛΛΕΑ!!!!

Κανείς δεν πίστευε όταν πριν δυο περίπου χρόνια, θα έβρισκαν σε περιοχή, κοντά στο χωριό Μαυρίλο της Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού, 2 θολωτούς τάφους, ότι ο ένας απ' αυτούς θα ανήκε στον βασιλιά των Μυρμιδόνων, Αχιλλέα.
 

Το θέμα παρουσιάστηκε τη Δευτέρα 2 Μαρτίου, σε εκδήλωση που έγινε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο από την έφορο Αρχαιοτήτων κ. Παπακωνσταντίνου η οποία θα παρουσιάσει και επίσημα το θέμα σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Απριλίου στην αίθουσα του Κάστρου της Λαμίας .
 

Όπως είναι ήδη γνωστό, στην περιοχή αυτή της Δυτικής Φθιώτιδας οι έρευνες που ξεκίνησαν πριν 8 περίπου χρόνια, κατέληξαν στο ίδιο αποτέλεσμα. Εκτός από τα αρχαία τείχη που βρέθηκαν στην περιοχή που είναι στο βουνό, ακριβώς απέναντι από το χωριό Μαυρίλο, εκεί βρίσκονται και οι πηγές του ποταμού Σπερχειού που καταλήγουν στη γέφυρα του Αγίου Γεωργίου, στο δρόμο Λαμίας - Καρπενησίου.

 

Να θυμίσουμε ότι ο μύθος αναφέρει ότι στα νερά αυτά η Θέτιδα, η μητέρα του, είχε βουτήξει τον Αχιλλέα όταν τον γέννησε και του έκανε άτρωτο το σώμα, εκτός από το μέρος που τον κρατούσε, την φτέρνα του.
 

Ο Αχιλλέας, γιος του Πηλέα, κατά τους χρόνους των Ομηρικών Επών κυβερνούσε τη Φθία, αρχαία πόλη της Θεσσαλίας, η οποία ήταν η πρωτεύουσα του βασιλείου των Μυρμιδόνων.
Η ακριβής θέση της πόλης δεν είναι απόλυτα γνωστή, αν και οι περισσότεροι την ταυτίζουν με την περιοχή που εκτείνεται αριστερά και δεξιά του όρους Όρθρυς (στην περιοχή αυτή ανήκει και η περιοχή του Μαυρίλου). Την άποψη αυτή έρχεται να στηρίξει η ύπαρξη του τείχους που βρέθηκε εκεί, Κυκλώπεια τειχοποιία ή αλλιώς Πελασγική τειχοποιία, και η οποία περιέφρασσε την αρχαία πόλη, ίχνη της οποίας βρέθηκαν σ' αυτή την περιοχή.
 

Μια άλλη άποψη για τη θέση της Φθίας παρουσίασε και ο Γιάννης Κορδάτος στο έργο του «Μεγάλη ιστορία της Ελλάδας», όπου τοποθετεί τη Φθία στη νότια Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στη Λακωνία ή στη Μεσσηνία αλλά οι ιστορικοί θεωρούν ότι ο Κορδάτος παρασυρόμενος από τη μυθολογία που αναφέρει ότι τον Αχιλλέα, η μητέρα του τον "βούτηξε" στις πηγές της Στυγός (σε αντίθεση με τον Όμηρο που αναφέρει για τις πηγές του Σπερχειού), η οποία περιοχή βρίσκεται σήμερα στη βόρεια Πελοπόννησο, στην ανατολική πλαγιά του Χελμού.
 

Σ' έναν από τους δυο αυτούς τάφους, βρέθηκαν και ταυτοποιήθηκαν αντικείμενα που είχαν σχέση με τον Αχιλλέα και τα οποία θα παρουσιαστούν, όπως αναφέραμε στις 24 Απριλίου σε εκδήλωση που διοργανώνει η Ν.Α. Φθιώτιδας στο Κάστρο της Λαμίας.
 

Ο άλλος τάφος (δεξιά) που φαίνεται στη φωτογραφία, οι αρχαιολόγοι δεν έχουν μπορέσει, μέχρι στιγμής να βρουν σε ποιον ανήκει.

Υ.Γ. Δεν το άφηναν τουλάχιστον για την Πρωταπριλιά που έρχεται; 

 πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ-Κρούσματα της νόσου των «τρελών αγελάδων» στη Φθιώτιδα

Δύο θετικά κρούσματα της νόσου της Σπογγώδους Εγκεφαλοπάθειας των Βοοειδών σε νεκρά βοοειδή στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, επιβεβαιώθηκαν από το Εθνικό Κτηνιατρικό Εργαστήριο Αναφοράς που εδρεύει στη Λάρισα.
Όπως μάλιστα ανακοίνωσε πριν λίγο το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, οι αρμόδιες κτηνιατρικές υπηρεσίες της εν λόγω περιφερειακής ενότητας, κατόπιν εντολών της Γενικής Διεύθυνσης Κτηνιατρικής του υπουργείου, έλαβαν όλα τα απαραίτητα μέτρα που προβλέπονται από τις ισχύουσες διατάξεις της Ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας.
Ειδικότερα, μεταξύ των μέτρων συμπεριλαμβάνονται η άμεση και καθολική απαγόρευση εισόδου και εξόδου των ζώων και των προϊόντων τους από την προσβεβλημένη εκτροφή. Δεύτερον, η ενημέρωση του κτηνοτρόφου και των εμπλεκόμενων φορέων για υποχρεωτική τήρηση όλων των προβλεπόμενων μέτρων αντιμετώπισης της νόσου. Τρίτον, η ενίσχυση και εντατικοποίηση σε όλα τα σφαγεία της χώρας των επισήμων ελέγχων στα σφάγια ενήλικων βοοειδών που υποχρεωτικώς εξετάζονται για ενδεχόμενη παρουσία της νόσου πριν δοθούν στην κατανάλωση και τέταρτον η γνωστοποίηση των κρουσμάτων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Διαβάστε περισσότερα...

Ισχυρή χιονόπτωση σε Δυτική Φθιώτιδα και Ευρυτανία

Στο πόδι είναι η Πολιτική Προστασία και η αστυνομία για να κρατήσουν ανοιχτό το οδικό δίκτυο, αφού εκτός από το ορεινό επαρχιακό δίκτυο σε Φθιώτιδα και Ευρυτανία, χιονίζει και στην εθνική οδό Λαμίας - Καρπενησίου.

Πιο συγκεκριμένα από τις 4:00΄ περίπου το απόγευμα που άρχισε να χιονίζει οι αλατιέρες και τα εκχιονιστικά βγήκαν στους δρόμους και έπιασαν δουλειά.

Αλυσίδες χρειάζονται τα οχήματα που κινούνται από το 59ο χλμ μέχρι το 65ο, από τη Ράχη Τυμφρηστού μέχρι τη σήραγγα, λίγο πριν το Καρπενήσι.

Ο δρόμος από την Ευρυτανική πρωτεύουσα προς το χιονοδρομικό στο Βελούχι παραμένει κλειστός από το πρωί λόγω χιονοθύελλας.

Ο χιονιάς έχει ρίξει τον υδράργυρο αισθητά σε όλη τη Στερεά Ελλάδα, όπου στις περισσότερες περιοχές η βροχή δεν έχει σταματήσει το τελευταίο 24ωρο, χωρίς ωστόσο να έχουν αναφερθεί κάποια σοβαρά προβλήματα.

ΠΗΓΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Ικανοποίηση στην Μαρτυρική Υπάτη από τις θέσεις Παπούλια για τις Γερμανικές οφειλές

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Υπαταίων «ΟΙ ΑΙΝΙΑΝΕΣ» εκφράζει την ικανοποίησή του για τις πρόσφατες δηλώσεις του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια, ο οποίος στο πλαίσιο της σημερινής συνάντησής του στο Προεδρικό Μέγαρο, με τον Γερμανό ομόλογό του Γιόαχιμ Γκάουκ, όπου για πρώτη φορά έθεσε ευθέως θέμα γερμανικών οφειλών (όχι αποζημιώσεων) και κατοχικού δανείου. 
Συγκεκριμένα ο κ. Παπούλιας δήλωσε ότι «η Ελλάδα δεν παραιτήθηκε ποτέ από τις διεκδικήσεις και για τις αποζημιώσεις και για το κατοχικό δάνειο», ενώ παράλληλα τόνισε πως «απαιτείται άμεση λύση του προβλήματος με ταχύτατη έναρξη των συνομιλιών».

Φέτος συμπληρώνονται 70 χρόνια από το Ολοκαύτωμα της Υπάτης (17-6-1944) και  πιστοί στο χρέος τους προς την ιστορία του τόπου μας, αλλά και ως μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα επαναλαμβάνουμε για άλλη μία φορά ότι η καταβολή των οφειλών προς τη χώρα μας, οι οποίες ούτε παραγράφονται ούτε λησμονούνται,  θα είναι η μοναδική απόδειξη της ειλικρινούς και έμπρακτης μεταμέλειας του γερμανικού κράτους για όσα δεινά προκάλεσε στη χώρα μας και αποτελεί προϋπόθεση για να κλείσει οριστικά η μαύρη βίβλος του ναζισμού.

Με την ευκαιρία, απευθύνουμε μήνυμα ειλικρινούς φιλίας, συνεργασίας & αλληλεγγύης στο γερμανικό λαό και τη νεολαία, των οποίων επιζητούμε την υποστήριξη στο δίκαιο αγώνα μας, που πρέπει να γίνει και δικός τους αγώνας.

Διαβάστε περισσότερα...

Σπερχειάδα: 61χρονος σκοτώθηκε σε τροχαίο

Το τροχαίο σημειώθηκε λίγο μετά τις 9 το πρωί στο 1ο χιλιόμετρο του δρόμο Μακρακώμης  – Σπερχειάδας. Ο άτυχος άνδρας έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου που οδηγούσε και το όχημα χτύπησε έπεσε πάνω σε μία μάντρα. Από την σύγκρουση, ο 61χρονος που καταγόταν από την Σπερχειάδα, τραυματίστηκε θανάσιμα.

Ένα ΙΧΕ που έκανε την διαδρομή από Μακρακώμη προς Σπερχειάδα ,λίγο μετά τη γέφυρα του Σπερχειού ξέφυγε από την πορεία του και κατέληξε σε έναν μαντρότοιχο.
Η πρόσκρουση ήταν σφοδρή και ο οδηγός ,μοναδικός επιβαίνων του ΙΧ βρήκε τραγικό θάνατο. Πρόκειται για 61χρονο επαγγελματία οδηγό φορτηγού που κατάγονταν από τα τρίκαλα αλλά διέμενε μόνιμα στην Σπερχειάδα . Την ώρα του δυστυχήματος στην περιοχή έβρεχε και ίσως αυτό να συνετέλεσε στην απώλεια του έλεγχου του αυτοκίνητου από τον άτυχο 61χρονο.

lamiafm1 /star lamias

Διαβάστε περισσότερα...

Κούλουμα στην Υπάτη με τον Σύλλογο «οι Αινιάνες»

«Καλώς την Σαρακοστή… την Καθαρή Δευτέρα» θα τραγουδήσουν και φέτος «οι Αινιάνες» αναβιώνοντας τα Κούλουμα στην κεντρική πλατεία της Υπάτης την Καθαρά Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014 και ώρα 11:00.

Τα χορευτικά τμήματα του Συλλόγου θα παρουσιάσουν αποκριάτικους χορούς και δρώμενα της Υπάτης, της Ρούμελης και όλης της Ελλάδας, ενώ το Γαϊτανάκι θα στηθεί όπως επιβάλλει η παράδοση.

Θα σερβιριστούν σαρακοστιανά εδέσματα, μαγειρεμένα από γυναίκες της Υπάτης, κρασί ενώ θα ακολουθήσει γλέντι με ελεύθερη συμμετοχή μικρών και μεγάλων.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Τοπικής Κοινότητας της Υπάτης και του Δήμου Λαμιέων.

Σας περιμένουμε να γιορτάσουμε μαζί…!!!     

Διαβάστε περισσότερα...

Eλλέβορος – Το πανάρχαιο φυτό της Οίτης

Ο Μέγας Αλέξανδρος είναι πολύ πιθανό ότι πέθανε, αφού ήπιε κρασί που περιείχε κάποιο αθώο στην εμφάνιση, αλλά δηλητηριώδες φυτό, τον ελλέβορο, που του προκάλεσε έναν αργό και επώδυνο θάνατο.

Αυτή είναι η εκτίμηση ενός κορυφαίου τοξικολόγου, του νεοζηλανδού δρ. Λίο Σκεπ, που μόλις δημοσιεύθηκε στο διεθνούς κύρους περιοδικό κλινικής τοξικολογίας Clinical Toxicology.

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι HELLEBORUS nigra (Ελλέβορος ο μέλας). Ανήκει στην οικογένεια των Ρανουγκουλιδών (βατράχια). 

Στη χώρα μας το συναντούμε με τις ονομασίες ελλέβορος, σκάρφη ή τρελλόχορτο. 

Φύεται σε υγρά και σκιερά μέρη, για αυτό το βρίσκουμε κάτω από άλλα φυρά όπως τον Κίστο τον κρητικό. 

Ο ελλέβορος ο μέλας σπάνια συναντάται στη χώρα μας. Άλλα είδη του φυτού είναι ο Ελλέβορος ο λευκός – για τον οποίο έχουμε ήδη γράψει σχετικό άρθρο – και ο ελλέβορος ο κυκλόφυλλος (φύεται κύριαστην Οίτη, Κόρακα, Παρνασσό, Τυμφρηστό, Δίρφη)

Είναι ποώδες, πολύχρονο φυτό. 

Το ύψος του φτάνει τα 35 εκατοστά.   

Παλαιότερα είχε ευρεία χρήση για θεραπευτικούς σκοπούς. 

Σήμερα κύρια καλλιεργείται ως καλωπιστικό, για τα ωραία του άνθη. Κάθε ανθικό στέλεχος φέρει διαδοχικά δύο ή τρία μεγάλα άνθη, που κλίνουν προς τα κάτω και χωρίζονται σε 5 λευκά τμήματα, με ρόδινο συχνά χρώμα στην κάτω επιφάνεια. 

Το ρίζωμα του φυτού είναι κοντό και ο βλαστός του σχεδόν χωρίς φύλλα. Αναδίδει οσμή δυσάρεστη, που προκαλεί ναυτία, έχει γεύση πικρή, λίγο καυστική και λίγο στυφή. 

Το χρώμα του ριζώματος είναι απ έξω μαύρο και εσωτερικά λευκό. Τα φύλλα του 7-9 καταπράσινα και ωραία, σαν μπουκέτο, παχύσαρκα με μακρύ μίσχο, λογχοειδή και οδοντωτά. Εκ πρώτης όψεως είναι ένα φυτό που σε προσελκύει χωρίς φόβο. 

Είναι όμως ναρκωτικό και δηλητηριώδες.

Από τα 550 είδη φυτών που αναφέρει ο Θεόφραστος τα περισσότερα βέβαια δεν τα γνώριζε από αυτοψία, αλλά από άλλες πηγές. 

Στην κατηγορία αυτή ανήκει και η παρατιθέμενη περιγραφή του ελλέβορου, ενός ποώδους φυτού που θεωρούνταν ότι θεράπευε την τρέλα (ἐλλεβορίζω σήμαινε "χορηγώ ελλέβορο", "θεραπεύω από την τρέλα"). Στο έργο του ο Θεόφραστος συνδυάζει την εμπειρική γνώση και τη φιλοσοφική σκέψη (όσον αφορά στη μεθοδολογία).

Τις βασικές αρχές για τη μελέτη των φυτών τις παρέλαβε από τον Αριστοτέλη, αλλά ο ίδιος διατύπωσε τις βασικές έννοιες της βοτανικής και περιέγραψε με αρκετά λεπτομερή και συγκεκριμένο τρόπο τα μέρη των φυτών, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στα φύλλα και τις ρίζες.

Γράφει ο Θεόφραστος

[9.10.1] ὁ δὲ ἐλλέβορος ὅ τε μέλας καὶ ὁ λευκὸς ὥσπερ ὁμώνυμοι φαίνονται· περὶ δὲ τῆς ὄψεως διαφωνοῦσιν· οἱ μὲν γὰρ ὁμοίους εἶναι, πλὴν τῷ χρώματι μόνον διαφέρειν τὴν ῥίζαν τοῦ μὲν λευκὴν τοῦ δὲ μέλαιναν· οἱ δὲ τοῦ μὲν μέλανος τὸ φύλλον δαφνῶδες τοῦ δὲ λευκοῦ πρασῶδες, τὰς δὲ ῥίζας ὁμοίας πλὴν τῶν χρωμάτων. οἱ δ᾽ οὖν ὁμοίους λέγοντες τοιάνδε φασὶν εἶναι τὴν μορφήν· καυλὸν μὲν ἀνθερικώδη βραχὺν σφόδρα· φύλλον δὲ πλατύσχιστον, παρόμοιον σφόδρα τῷ τοῦ νάρθηκος, μῆκος δ᾽ ἔχον· εὐθὺ δ᾽ ἐκ τῆς ῥίζης ἠρτημένον καὶ ἐπιγειόφυλλον· πολύρριζον δ᾽ εὖ μάλα ταῖς λεπταῖς καὶ χρησίμοις.

[9.10.2] ἀναιρεῖν δὲ τὸν μὲν μέλανα καὶ ἵππους καὶ βοῦς καὶ ὗς, δι᾽ ὃ καὶ οὐδὲν νέμεσθαι τούτων· τὸν δὲ λευκὸν νέμεσθαι τὰ πρόβατα καὶ ἐκ τούτου πρῶτον συνοφθῆναι τὴν δύναμιν καθαιρομένων ἐκείνων· ὡραῖος δὲ μετοπώρου, τοῦ δ᾽ ἦρος ἄωρος· ἀλλὰ πρὸς τὴν πυλαίαν οἱ ἐκ τῆς Οἴτης συλλέγουσι· πλεῖστος γὰρ ἐνταῦθα φύεται καὶ ἄριστος· μοναχοῦ δὲ φύεται τῆς Οἴτης περὶ τὴν Πυράν.

μίσγεται δὲ πρὸς τὴν πόσιν, ὅπως εὐεμὲς ᾖ, τὸ τῆς ἐλλεβορίνης σπέρμα· τοῦτο δ᾽ ἐστὶ ποάριον.

[9.10.3] φύεται δὲ ὁ μὲν μέλας πανταχοῦ· καὶ γὰρ ἐν τῇ Βοιωτίᾳ καὶ ἐν Εὐβοίᾳ καὶ παρ᾽ ἄλλοις πολλοῖς· ἄριστος δὲ ὁ ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος, καὶ ὅλως τὸ ὄρος εὐφάρμακον. ὁ δὲ λευκὸς ὀλιγαχοῦ· βέλτιστοι δὲ καὶ οἷς χρῶνται μάλιστα τέτταρες ὁ Οἰταῖος ὁ Ποντικὸς ὁ Ἐλεάτης ὁ Μαλιώτης. φασὶ δὲ τὸν Ἐλεάτην ἐν τοῖς ἀμπελῶσι φύεσθαι καὶ ποιεῖν τὸν οἶνον οὕτω διουρητικὸν ὥστε λαγαροὺς εἶναι πάνυ τοὺς πίνοντας.

[9.10.4] ἄριστος δὲ πάντων καὶ τούτων καὶ τῶν ἄλλων ὁ Οἰταῖος. ὁ δὲ Παρνάσιος καὶ ὁ Αἰτωλικός, γίνεται γὰρ καὶ ἐνταῦθα καὶ πολλοὶ καὶ ὠνοῦνται καὶ πωλοῦσιν οὐκ εἰδότες, {οὐχ ὅτε} σκληροὶ καὶ ἄγαν περισκελεῖς. ταῦτα μὲν οὖν ὅμοια ταῖς μορφαῖς ὄντα ταῖς δυνάμεσι διαφέροντα.

καλοῦσι δὲ τὸν μέλανά τινες ἔκτομον Μελαμπόδιον, ὡς ἐκείνου πρῶτον τεμόντος καὶ ἀνευρόντος. καθαίρουσι δὲ καὶ οἰκίας αὐτῷ καὶ πρόβατα συνεπᾴδοντές τινα ἐπῳδὴν καὶ εἰς ἄλλα δὲ πλείω χρῶνται.

    Θ. Κ. Στεφανόπουλος

Η μετάφραση του κειμένου 

[1] Ο μαύρος και ο λευκός ελλέβορος1 φαίνονται να μην έχουν τίποτα κοινό εκτός από το όνομα. Σχετικά με την μορφή τους οι απόψεις διίστανται. 

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι όμοιοι και ότι μόνο η ρίζα διαφέρει στο χρώμα, του ενός είναι λευκή, του άλλου μαύρη. Άλλοι όμως λένε ότι το φύλλο του μαύρου είναι όπως της δάφνης, ενώ του λευκού όπως του πράσου και ότι οι ρίζες είναι όμοιες, με εξαίρεση το χρώμα. 

Εκείνοι λοιπόν που λένε ότι είναι όμοιοι υποστηρίζουν ότι η μορφή τους είναι η εξής: το στέλεχος είναι όπως του ασφόδελου και πάρα πολύ κοντό. 

Το φύλλο είναι πλατύσχιστο και μοιάζει καταπληκτικά με το φύλλο του καλαμιού, μόνο που είναι μακρύ· βγαίνει κατευθείαν από τη ρίζα και έρπει πάνω στο έδαφος. Το φυτό έχει υπερβολικά πολλές λεπτές ρίζες, τις οποίες και χρησιμοποιούν.

[2] Λέγεται ότι ο μαύρος ελλέβορος επιφέρει τον θάνατο και σε άλογα και σε βόδια και σε χοίρους. Γι᾽ αυτό και κανένα από τα συγκεκριμένα ζώα δεν τον τρώει. Αντίθετα, τον λευκό τον τρώνε, λένε, τα πρόβατα, και έτσι διαπιστώθηκε αρχικά η ιδιότητα του, επειδή δρούσε ως καθαρτικό. Ακμάζει το φθινόπωρο, ενώ την άνοιξη είναι παραγινωμένος. Ωστόσο όσοι ζουν στα μέρη της Οίτης τον συλλέγουν για τη σύνοδο των Αμφικτυόνων·2 γιατί εκεί φύεται άφθονος και άριστος. Στην περιοχή της Οίτης φύεται μόνο γύρω από την Πυρά.

Για να προκαλείται ευκολότερα έμετος, αναμειγνύεται με το πινόμενο υγρό ο σπόρος της ελλεβορίνης· η ελλεβορίνη είναι μικρή πόα.

[3] Ο μαύρος ελλέβορος φύεται παντού. Συγκεκριμένα, στη Βοιωτία, στην Εύβοια και σε πολλά άλλα μέρη. Άριστος είναι ο προερχόμενος από τον Ελικώνα -το βουνό είναι γενικά πλούσιο σε θεραπευτικά βότανα. Ο λευκός φύεται σε πολύ λίγα μέρη. Ο καλύτερος και ο ευρύτατα χρησιμοποιούμενος προέρχεται από μία από τις εξής τέσσερις περιοχές: από την Οίτη, από τον Πόντο, από την Ελέα και από την Μαλιώτιδα. Λένε μάλιστα ότι ο προερχόμενος από την Ελέα φυτρώνει στους αμπελώνες και κάνει το κρασί τόσο διουρητικό ώστε όσοι το πίνουν να γίνονται κάτισχνοι.

[4] Άριστος όλων, και αυτών και των υπολοίπων, είναι ο προερχόμενος από την περιοχή της Οίτης. Ο προερχόμενος από τον Παρνασσό και την Αιτωλία -γιατί ευδοκιμεί και σ᾽ αυτές τις περιοχές και πολλοί μην ξέροντας και τον αγοράζουν και τον πωλούν- είναι σκληρός και ιδιαίτερα τραχύς. Αυτά λοιπόν τα φυτά είναι όμοια στη μορφή, διαφέρουν όμως στις ιδιότητές τους.

Μερικοί ονομάζουν τον μαύρο ελλέβορο «έκτομον Μελαμπόδιον», διότι πρώτος, υποτίθεται, ο Μελάμπους3 τον έκοψε (ἔτεμε) και τον ανακάλυψε. Με αυτόν κάνουν επίσης καθαρμούς σπιτιών και προβάτων απαγγέλλοντας συγχρόνως ένα ξόρκι και τον χρησιμοποιούν και σε αρκετά άλλα.

(μετάφραση Θ. Κ. Στεφανόπουλος)

1 Άλλοι ταυτίζουν τον αρχαίο ελλέβορο με το χριστουγεννιάτικο τριαντάφυλλο (αρχίζει να ανθίζει τέλος Δεκεμβρίου) και άλλοι με τη σκάρφη. Οι αρχαίοι απέδιδαν στον ελλέβορο ποικίλες θεραπευτικές ιδιότητες (θεραπεία από την τρέλα, καθαρτική ή εκτρωτική δράση κ.ά.). Σε υπερβολικές δόσεις προκαλούσε δηλητηριάσεις.

2 Οι δώδεκα Αμφικτύονες, που εκπροσωπούσαν φύλα και όχι πόλεις, συνέρχονταν δύο φορές τον χρόνο, την άνοιξη και το φθινόπωρο, για να εκπληρώσουν τα λατρευτικά τους καθήκοντα και να διαβουλευθούν για θέματα που απασχολούσαν το κοινόν τους. Αρχικά η σύνοδος ελάμβανε χώρα στις Θερμοπύλες, αργότερα στους Δελφούς.

3 Μυθικός μάντης που εθεράπευσε -σύμφωνα με μια παράδοση χρησιμοποιώντας τον ελλέβορο- τις τρεις κόρες του βασιλιά του Άργους Προίτου, οι οποίες είχαν καταληφθεί από μανία.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις

Η ελλεβριγενίνη χρησιμοποιείται στη βοτανοθεραπευτική σαν καρδιοτονωτικό φάρμακο, σαν συμπλήρωμα της διγιταλίνης και της στροφανθλίνης. Το ρίζωμα χρησιμοποιείται εναντίον ορισμένων ελκών του δέρματος. 

Ως ομοιοπαθητικό φάρμακο χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις εκλαμψίας, επιληψίας, ορισμένων ψυχώσεων, μηνιγγίτιδας και εγκεφαλίτιδας. 

Επίσης σε ανία, αναποφασιστικότητα, άγχος, απελπισία, υπερκινητικότητα μυών του προσώπου και της κεφαλής. Οι παλιές χρήσεις του φυτού σαν καθαρτικό, τοπικό αναισθητικό και εκτρωτικό έχουν εγκαταλειφθεί, εκτός από την κτηνιατρική όπου το αφέψημα του φυτού χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση της ψωρίασης.

Προφυλάξεις

Ο χυμός του φυτού προκαλεί στο δέρμα κοκκινίλες. Το βότανο προκαλεί τις ίδιες δηλητηριάσεις με την δακτυλίτιδα.

Συστατικά – χαρακτήρας

Όλα τα μέρη του φυτού περιέχουν σαπωνοσίδια, που δεν έχουν πλήρως προσδιορισθεί. 

Την ελλεβορεϊνη και την ελλεβορίνη, καθώς και ένα καρδενολίδιο, την ελλεβριγενίνη και μια πρωτοανεμονίνη (ακόρεστη λακτόνη).

Η ελλεβορίνη είναι καυστική με οξεία γεύση. Έχει ναρκωτικές ιδιότητες και παραλύει τόσο τους αισθητικούς όσο και τους κινητικούς νευρώνες. 

Προκαλεί συμπτώματα τύφου, παράλυση μυών, κατάρρευση και οιδήματα.

Η ελλεβορεϊνη έχει υπόγλυκη γεύση, είναι καθαρτικό και επιδρά στη καρδιά.

Ανθιση – χρησιμοποιούμενα μέρη – συλλογή

Ανθίζει τον Δεκέμβριο και όλο τον χειμώνα μέχρι τον Απρίλιο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται το ρίζωμα του φυτού.

Παρασκευή και δοσολογία

Αποφεύγουμε την χρήση του βοτάνου. Υπάρχουν πολλά άλλα ασφαλέστερα βότανα για κάθε περίπτωση. Μόνο τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα θεωρούνται ασφαλή στην εκάστοτε συνιστώμενη δοσολογία.

Διαβάστε περισσότερα...

Η πηγή των Λουτρών Υπάτης

Τα νερά της πηγής των Λουτρών Υπάτης ανάβλυσαν από μεγάλη σεισμική δόνηση μετά το 427 π.Χ.
Οι Αρχαίοι είχαν από πολύ νωρίς επισημάνει τις θεραπευτικές ιδιότητες των ιαματικών πηγών, γενικά. Ήδη στη μυθολογία αναφέρεται πως ο Ηρακλής όφειλε τη δύναμή του στο ότι λουζόταν στα νερά των γειτονικών Θερμοπυλών, που για χάρη του έκανε να αναβλύσουν ο Ήφαιστος, μετά από παράκληση της Αθηνάς.
Από περιγραφές που έγιναν γύρω στα μέσα του περασμένου αιώνα, υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η πηγή χρησιμοποιούνταν από την αρχαιότητα.
Βαθιά μέσα στη δεξαμενή της πηγής σώζονταν πέτρες τοποθετημένες κλιμακωτά, πράγμα που δείχνει ότι εκεί υπήρχε σκάλα, για να κατεβαίνουν οι λουόμενοι. Έχουν επίσης βρεθεί μαρμάρινες πλάκες με χαραγμένα αρχαία γράμματα.
 Μια απ΄ αυτές έγραφε: «ΛΗΘΗΝ Τ΄ΟΠΙΣΘΕΝ ΟΣ ΙΘΙ ΕΛΕΥΣΕΤΑΙ», δηλ. «όποιος έρθει εδώ, ξεχνάει».
Για την τύχη των Λουτρών Υπάτης στον Μεσαίωνα δεν υπάρχουν πληροφορίες.
Μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό, οι διάφορες ιαματικές πηγές της Ελλάδας βρέθηκαν εγκαταλειμένες. Η κυβέρνηση Καποδίστρια ενδιαφέρθηκε άμεσα για τις ιαματικές πηγές και το 1830 έφερε ξένους ειδικούς μελετητές. Το 1833, ο αρχιφαρμακοποιός και καθηγητής του Πανεπιστημίου του Όθωνα Ξ. Λάντερερ, έκανε αναλύσεις νερού των πηγών των Λουτρών Υπάτης.
Στα Λουτρά του Πατρατζίκ, όπως τα έλεγαν οι Τούρκοι, υπήρχε κατά τα πρώτα χρόνια του Ελληνικού Βασιλείου, μια λίμνη με περίμετρο 150 μέτρα περίπου, στο σημείο όπου ανάβλυζαν τα ιαματικά νερά, τα οποία και συγκεντρώνονταν μέσα σε αυτήν.
Μετά το 1860 καθαρίστηκε η δεξαμενή, στεγάστηκε με λαμαρίνες και κατασκευάστηκαν περίπου 20 ξύλινα παραπήγματα που χρησίμευαν σαν αποδυτήρια και για τη διαμονή λουομένων. Φυτεύτηκαν και αρκετές αμυγδαλιές, πεύκα και κυπαρίσσια.
Το 1870 η ιαματική πηγή πέρασε στα χέρια του σπουδαίου επιχειρηματία και βουλευτή Δ. Χατζίσκου, ο οποίος κατασκεύασε και τα πρώτα τρία πετρόχτιστα σπίτια των τριών δωματίων το καθένα.
Από περιγραφή γιατρού στα 1879, ξέρουμε ότι οι πάσχοντες έκαναν λουτρό μέσα στη λίμνη.
Όσοι δεν μπορούσαν να κολυμπήσουν, έμεναν μακριά από τον κρατήρα, στα ρηχά. Οι πάσχοντες λούζονταν με την εξής σειρά: μια ώρα οι άντρες, μία ώρα οι γυναίκες και στο τέλος οι λεπροί.
Η λουτροθεραπεία συνδυαζόταν και με «πιόσιμο» ιαματικού νερού: συνήθως σύστηναν τρία ποτήρια τη μέρα, αλλά πολλοί λουόμενοι έπιναν μεγάλες ποσότητες, φτάνοντας μέχρι δύο και τρεις οκάδες τη μέρα, πράγμα που έφερνε συνήθως ρεψίματα, δυσκοιλιότητα και συχνοουρία. Αλλά και ο αριθμός των λουτρών δεν ήταν ορισμένος. Συχνά έκαναν 25 με 30 λουτρά και μερικοί έφταναν και τα 40.
Λίγο μετά, διαρρυθμίστηκε η δεξαμενή και τοποθετήθηκε μέσα σε αυτή ξύλινη σχάρα για ασφάλεια των λουομένων, γιατί μερικοί είχαν πνιγεί στα βαθιά. Τώρα κατέβαιναν με σκάλα και έκαναν το λουτρό τους καθιστοί πάνω στη σχάρα. Κατά διαστήματα άδειαζαν τη δεξαμενή αφαιρώντας ένα κινητό φράγμα. Την ώρα του αδειάσματος, δινόταν η ευκαιρία στους λουόμενους να κατέβουν στη δεξαμενή και να πιουν νερό που έβγαινε από μια τρύπα στη μέση της σχάρας ή να καθίσουν και να εισπνέουν τα αέρια που αναδύονταν. Τότε έλαβαν και την πρόνοια να απομακρύνουν από την πηγή όσους έπασχαν από λέπρα. Αυτοί έκαναν λουτρό σε χώρο που διαρρυθμίστηκε ειδικά σε απόσταση 300 μέτρων από την πηγή, όπου συγκεντρωνόταν το λουτρονέρι που ερχόταν από τη δεξαμενή με ένα αυλάκι.
Λίγα χρόνια αργότερα, χτίστηκαν τα τρία πρώτα ξενοδοχεία: «Οίτη», «Όθρυς» και «Σπερχειός».
Το 1897 δόθηκε νέα ώθηση. Χτίστηκαν σπουδαία οικοδομήματα και κατασκευάστηκε το Υδροθεραπευτήριο που περιλάμβανε 42 λουτήρες, δύο δεξαμενές ομαδικών λούσεων και εγκαταστάσεις βοηθητικής θεραπείας.
Έγινε το ξενοδοχείο «Φθιώτις» με δύο παραρτήματα. Φτιάχτηκε θέατρο, αγορά, εκκλησία, ταχυδρομείο κ.ά. Δεντροφυτεύτηκε η γύρω περιοχή, κατασκευάστηκαν άλση και δημιουργήθηκε γενικά μια εμφάνιση πραγματικής λουτρόπολης. Στα τέλη του περασμένου αιώνα οι λουόμενοι ήταν 1.000 περίπου το χρόνο και αυξάνονταν σταθερά.
Με το πέρασμα του χρόνου και λόγω των εξελίξεων δημιουργήθηκε η ανάγκη για νέα οργάνωση και για ένα νέο υδροθεραπευτήριο. Και πράγματι, κατασκευάστηκε ένα πρότυπο υδροθεραπευτήριο με τελείως σύγχρονες εγκαταστάσεις που μπήκε σε λειτουργία το 1960.
Έτσι η ιαματική πηγή των Λουτρών Υπάτης πήρε ξανά την ιδιαίτερη εκείνη θέση ανάμεσα στις πηγές της χώρας μας, που είναι αντάξια της φήμης και της αξίας των ιαματικών νερών της.
Η θεραπευτική αξία των ιαματικών νερών των Λουτρών Υπάτης έχει πράγματι μια μοναδικότητα.
 Η πηγή τούτη διαφέρει από όλες τις άλλες ελληνικές ιαματικές πηγές στη φυσικοχημική σύσταση των νερών της. Είναι νερά ταυτόχρονα οξυανθρακούχα και θειούχα. Πλούσια δηλ. και σε ανθρακικό οξύ (όπως σε ορισμένες λουτροπηγές της Ελλάδας), αλλά και σε υδρόθειο (όπως σε ορισμένες άλλες). Σαν οξυανθρακούχα είναι ευεργετικά για το κυκλοφορικό σύστημα, αλλά και για το νευροφυτικό, κατάλληλα για διαταραχές και ενοχλήσεις της καρδιακής λειτουργίας, για την υπέρταση, για ασθενικές καταστάσεις λόγω εξαντλητικής αρρώστιας, για καταστάσεις ανάρρωσης για χρόνιες παθήσεις του νευρικού συστήματος, νευραλγίες, σπασμωδικές καταστάσεις κ.λ.π.  
Παράλληλα ως θειούχα τα νερά συστήνονται για διάφορες δερματοπάθειες και χρόνια εξανθήματα, ιδιαίτερα έκζεμα, δερματίτιδες, κνίδωση, ακμή κ.ά. αλλά και για τις χρόνιες ρευματικές παθήσεις και αρθρίτιδες, ημικρανίες, μετατραυματικές καταστάσεις κ.λ.π. 
Η θερμοκρασία του νερού είναι 33,5οC δηλαδή παραπλήσια με τη θερμοκρασία του σώματος, και είναι κι αυτό ένα πρόσθετο στοιχείο ευνοϊκό για τη λουτροθεραπεία

Διαβάστε περισσότερα...